انجمن علمی زبان دانشگاه آزاد یزد

با سلام به همکاران گرامی و دانشجویان عزیز

لازم می­دانم توضیحی از بابت انتخاب غزل "اختر چرخ ادب" با مضمون مرگ پروین که آن را برای سنگ آرامگاهش سرود، بدهم. بجاست اگر دوستان انتخاب چنین غزل غم انگیزی را مناسب سالروز نکوداشت پروین ندانند. اما اگر نیک تامل کنیم، پروین در این شعر، مرگ خود را دستمایه عبرت گرفتن برای ما زنده­ها قرار داده تا نه تنها زنده باشیم بلکه هنر درست زندگی کردن را بیاموزیم. علاوه بر این مضمون گرانمایه، زیباییهای کلامی و وزنی شعر چنان برجسته است که خواننده را مسحور خود می­کند. همانطور که دکتر ابوالفتح حکیمیان گرد آورنده شعرهای پروین بیان کرده است: "این غزل زیبا و خیال برانگیز که سرنوشت محتوم زندگان را در برابر مرگ، با حداقل کلمات مرتسم و مجسم کرده، ورد زبانهاست" و از شاهکارهای پروین است. 

اختر چرخ ادب

اینکه خاک سیهش بالین است          اختر چرخ ادب پروین است

              گرچه جز تلخی از ایام ندید               هرچه خواهی سخنش شیرین است

      صاحب آنهمه گفتار امروز                  سائل فاتحه و یاسین است [...]

        بیند این بستر و عبرت گیرد               هر که را چشم حقیقت بین است

  هر که باشیّ و ز هرجا برسی         آخرین منزل هستی این است

                 آدمی هر چه توانگر باشد                 چون بدین نقطه رسد مسکین است [...]

 زادن و کشتن و پنهان کردن               دهر را رسم و ره دیرین است

 خرّم آن کس که در این محنت گاه         خاطری را سبب تسکین است

پروین تا ابد زنده است؛ سعی کنیم زندگی را از نگاه فلسفی و انسانی او ببینیم و زنده گی کنیم.